การศึกษานอกห้องเรียน (1st September, 2015)

การฝึกทักษะการอ่าน

ในสัปดาห์ที่แล้ว ดิฉันได้ฝึกทักษะการพูด โดยเริ่มจากการเรียนรู้การออกเสียงคำศัพท์ที่มีความคล้ายคลึงกันซึ่งคนไทยมักเข้าใจผิดและออกเสียงไม่ถูกต้อง 2 คลิป การฝึกออกเสียงประโยคพื้นฐาน 30 ประโยคอีก 1 คลิป การบอกเวลาในภาษาอังกฤษ 1 คลิป และการพูดตามบทสนทนาต่างๆอีก 3 คลิป  พบว่าดิฉันสามารถพัฒนาตนเองได้ดีขึ้น มีความมั่นใจในการพูดมากขึ้นและไม่เขินอายอีกต่อไป เพราะดิฉันได้ทดสอบความสามารถของตัวเองโดยการโทรไปคุยกับเพื่อนชาวต่างชาติผ่าน Facebook ซึ่งสำหรับในสัปดาห์นี้ ดิฉันจึงต้องการฝึกทักษะการอ่าน ซึ่งถือว่าเป็นทักษะที่สำคัญอย่างหนึ่งที่ดิฉันควรได้รับการพัฒนา เพราะดิฉันเป็นคนที่รู้จักคำศัพท์น้อย จึงทำให้อ่านบทความต่างๆไม่ค่อยเข้าใจ ต้องนั่งแปลศัพท์เป็นเวลานาน ทำให้ต้องใช้เวลานานมากในการอ่าน นอกจากนี้ดิฉันยังไม่ค่อยเข้าใจรูปประโยครูปแบบต่างๆที่มีความซับซ้อนมากด้วย จึงทำให้เป็นอุปสรรคในการทำความเข้าใจบทความที่อ่านด้วยเช่นกัน จากปัญหาข้างต้นนั้นทำให้ดิฉันไม่สามารถอ่านบทความต่างๆได้เข้าใจ เพราะไม่สามารถแปลความหมายของบทอ่านนั้นออกมาได้ จึงเป็นเหตุให้ดิฉันไม่ชอบอ่านบทความต่างๆที่เป็นภาษาอังกฤษ มักจะหาบทความที่ถูกแปลจากภาษาอังกฤษมาเป็นภาษาไทยไว้แล้วมากกว่า ซึ่งดิฉันได้เริ่มฝึกทักษะการอ่านตั้งแต่วันที่ 1-7 กันยายน พ.ศ. 2558 ดังนี้

Learning log 1st September, 2015

Learning log

1^st September, 2015

สังคมในอดีตผู้คนมักจะรักใคร่กลมเกลียวและรู้จักเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่กัน เมื่อเกิดปัญหาก็หันหน้าเข้าหากันเพื่อตกลงทำความเข้าใจและให้อภัยแก่กัน จึงส่งผลให้ผู้คนในอดีตมีคุณภาพชีวิตที่ดี มีความเจริญก้าวหน้าในหน้าที่การงานและมีฐานะที่ดี ถึงแม้จะมีการศึกษาน้อยและมีสังคมที่อาจจะยังไม่ได้รับการพัฒนาไปมากก็ตาม ซึ่งแตกต่างจากสังคมในปัจจุบันโดยสิ้นเชิง ทั้งที่มีการเปลี่ยนแปลงและมีความเจริญก้าวหน้าไปมาก ทั้งด้านเทคโนโลยี เศรษฐกิจ การปกครอง การคมนาคมขนส่งและการศึกษา แต่ผู้คนในสังคมกลับเห็นแก่ตัว แก่งแย่งชิงดีกัน และยังเต็มไปด้วยความขัดแย้ง ซึ่งถือเป็นปัญหาหลักของสังคมในปัจจุบัน จึงอาจกล่าวได้ว่าผู้คนในปัจจุบันมีเพียงความรู้ความสามารถแต่ไร้ซึ่งคุณธรรมและจริยธรรม ซึ่งการที่ผู้คนจะเป็นเช่นนี้ได้นั้น เราจำเป็นต้องย้อนไปดูสาเหตุของปัญหาเหล่านี้ จึงได้มีการย้อนจากหน่วยเล็กไปยังหน่วยใหญ่ คือเริ่มศึกษาจากตัวบุคคล ทั้งด้านพื้นฐานส่วนตัวในเรื่องครอบครัว และชุมชน จากนั้นจึงดูไปที่ครูผู้สอนและระบบการศึกษา เพราะมักมีคนกล่าวไว้ว่า การศึกษาขัดเกลาบุคคลให้เป็นคนที่ดีขึ้นได้ แต่นั่นก็ยังไม่เพียงพอ เพราะการศึกษาของไทยนั้นมักถูกควบคุมโดยรัฐบาล นั่นจึงจำเป็นต้องย้อนไปถึงระบบการปกครองนั่นเอง ดังนั้นจึงได้ยกปัญหาเหล่านี้มาเขียนจากหน่วยใหญ่ไปสู่หน่วยย่อยเพื่อให้เข้าใจมากขึ้น

Learning log (18th August, 2015)

                                                                    Learning log 

(18th August, 2015)

ในการเรียนภาษาอังกฤษ ผู้เรียนจำเป็นต้องมีพื้นฐานทางภาษาเป็นอย่างมาก เพราะเนื้อหาทางภาษาอังกฤษค่อนข้างมีความละเอียดอ่อนและซับซ้อน เพราะโครงสร้างทางภาษาอังกฤษแตกต่างจากภาษาไทยเป็นอย่างมาก ทำให้ผู้เรียนเกิดปัญหาในการศึกษาภาษาอังกฤษ ทั้งนี้ภาษาอังกฤษยังเป็นวิชาที่ต้องใช้ทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติควบคู่กันไป นั่นคือ ผู้เรียนต้องมีความรู้ทั้งในด้านเนื้อหาซึ่งเป็นหัวใจสำคัญของการเรียนภาษาอังกฤษคือ ศัพท์และไวยากรณ์ และยังประกอบไปด้วย  structure , meaning และ phonology และผู้เรียนยังต้องมีทักษะทางภาษา คือ การฟัง การพูด การอ่าน และการเขียน เพื่อที่จะสามารถนำความรู้ในภาคทฤษฎีไปใช้ได้ แต่สิ่งที่ถือว่าเป็นเรื่องที่เข้าใจยากที่สุดสำหรับคนไทย คือ   tense (กาล) เพราะในโครงสร้างทางภาษาอังกฤษ กริยาของประโยคจะเปลี่ยนไปตามกาลและประธานของประโยค ซึ่งสิ่งเหล่านี้ไม่มีในภาษาไทย ดังนั้น การจะศึกษาภาษาอังกฤษให้มีความเข้าใจอย่างถ่องแท้และสามารถแปลความหมายของภาษาอังกฤษได้ถูกต้องตรงตามโครงสร้างภาษาเดิมนั้น ผู้เรียนจะต้องทำความเข้าใจเกี่ยวกับ tense ให้ถูกต้องแม่นยำ เพื่อการนำไปใช้เกิดประสิทธิผลสูงสุด

Tense คือ รูปกริยาที่แสดงให้เราทราบว่า การกระทำต่างๆ หรือเหตุการณ์นั้นๆเกิดขึ้นเมื่อใด โดยที่รูปกริยาจะเปลี่ยนไปตามเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

การศึกษานอกห้องเรียน (25th August, 2015)

การฝึกทักษะการพูด

ในสัปดาห์ที่แล้ว ดิฉันได้ฝึกทักษะการฟังโดยการฟังเพลง ฟังบทสนทนา และการดูหนังไปแล้วซึ่งถือว่ามีการพัฒนาทักษะทางด้านการฟังที่ดีขึ้น เพราะดิฉันสามารถฟังสำเนียงอเมริกันได้เข้าใจมากขึ้น และฟังการพูดหรือเพลงที่เร็วๆได้มากขึ้น ซึ่งนั่นคือก้าวแรกของการฝึกทักษะ และต่อมาในสัปดาห์นี้ ดิฉันจึงคิดว่าดิฉันจะฝึกทักษะการพูด ซึ่งถือว่ามีความสำคัญเป็นอย่างยิ่งเช่นกันในการสื่อสาร เพราะในการเรียนภาษาอังกฤษและในชีวิตประจำวันเราจำเป็นจะต้องพบเจอและพูดคุยกับชาวต่างชาติมากมาย แต่ทักษะทางด้านการพูดของดิฉันยังอ่อนมาก เพราะดิฉันไม่ค่อยเก่งหลักไวยากรณ์ในภาษาอังกฤษจึงทำให้ไม่มีความกลัวและเขินอายในการพูดคุยภาษาอังกฤษกับชาวต่างชาติ ทั้งนี้ดิฉันยังไม่ค่อยมีโอกาสได้พูดคุยกับชาวต่างชาติอีกด้วย และนอกจากนี้ดิฉันยังกลัวผิด กลัวเสียหน้า และกลัวเขาไม่เข้าใจ ซึ่งถือเป็นความคิดที่ผิดมาก เพราะถึงแม้ว่าเราจะไม่ค่อยเก่งหลักไวยากรณ์แต่เราก็สามารถพูดคุยภาษาอังกฤษได้ และถึงแม้ว่าชาวต่างชาติจะไม่เข้าใจ แต่เขาก็จะพยายามทำความเข้าใจหรือช่วยแนะนำให้เราพูดได้ถูกต้อง ซึ่งดิฉันได้เริ่มฝึกทักษะการพูดตั้งแต่วันที่ 25-31 สิงหาคม พ.ศ. 2558 ดังนี้

ในวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2558 ดิฉันได้ฝึกทักษะการพูดด้วยการฟังและพูดตามคลิปวิดีโอที่มีชื่อว่า “Click [by Mahidol] Pronunciation Part 2 (1/2) พูดภาษาอังกฤษให้ชาวต่างชาติเข้าใจ”  จาก https://www.youtube.com/watch?v=ZNCZF7CMz70  ซึ่งในคลิปนี้เป็นการสอนออกเสียงคำศัพท์ที่ออกเสียงคล้ายกัน

การศึกษานอกห้องเรียน(18th August, 2015)

การฝึกทักษะการฟัง

ในการเรียนภาษาอังกฤษหรือภาษาอื่นๆที่ไม่ใช่ภาษาแม่นั้น เราจำเป็นต้องพยายามในการเรียนมากกว่าการเรียนปกติ เพราะภาษาเหล่านั้นย่อมมีความแตกต่างจากภาษาแม่มาก ซึ่งเราจำเป็นต้องศึกษาและทำความเข้าใจมากขึ้น ซึ่งอันดับแรกที่เราจะต้องศึกษานั่นคือ โครงสร้างทางภาษา ทั้งคำศัพท์ วลี และรูปประโยค รวมไปถึงกาล (tense) ในภาษาอังกฤษ เพราะสิ่งเหล่านี้เป็นพื้นฐานในการเรียนภาษา และเมื่อเราเข้าใจเนื้อหาอย่างถ่องแท้แล้วนั้น เราจำเป็นต้องนำความรู้ทางทฤษฎีเหล่านั้นที่เรามีอยู่ไปใช้ให้เกิดประโยชน์ โดยเราจะต้องใช้ทักษะทั้ง 4 ในการนำไปใช้ นั่นคือ การฟัง การพูด การอ่าน และการเขียน แต่จะเห็นได้ว่า การศึกษาของไทยและสภาพแวดล้อมในประเทศไทย ไม่เอื้อต่อการฝึกทักษะเท่าไร เราจึงจำเป็นต้องพึ่งตนเองให้มากที่สุด  ซึ่งจากการที่ดิฉันได้สำรวจตนเองแล้วพบว่า ดิฉันยังอ่อนทักษะทางภาษาในทุกด้านที่จำเป็นต้องได้รับการปรับปรุงและพัฒนา ซึ่งดิฉันได้ตัดสินใจเริ่มพัฒนาทักษะจากการฟัง เพราะการฟังเป็นพื้นฐานทางการฝึกทักษะทางภาษาและนำไปสู่การฝึกทักษะอื่นๆต่อไป ซึ่งดิฉันได้เริ่มฝึกทักษะตั้งแต่วันที่ 18-24 สิงหาคม พ.ศ. 2558 ดังนี้

ในวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2558 ดิฉันได้ฝึกทักษะการฟังโดยการฟังเพลงภาษาอังกฤษที่มีชื่อว่า   A thousand years ของศิลปินชื่อว่า Christina Perri ซึ่งเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์  Twilight  เพลงนี้เป็นเพลงที่ฟังง่าย เพราะเป็นเพลงช้า และคำศัพท์ในเพลงก็ง่าย ทำให้สามารถเข้าใจเนื้อเพลงได้ดี และเหมาะอย่างยิ่งสำหรับผู้ที่กำลังฝึกทักษะการ

กลยุทธ์ในการเรียนภาษา

กลยุทธ์ในการเรียนภาษา

ในปัจจุบันถือว่าภาษาอังกฤษเป็นภาษามาตรฐานที่มีการใช้ในการสื่อสารติดต่อระหว่างกันทั่วโลก สำหรับในประเทศไทยจึงมีการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษในรูปแบบต่างๆมากมาย มีความหลากหลายและมีการพัฒนาให้มีคุณภาพมากยิ่งขึ้น ซึ่งมีทั้ง โรงเรียนสองภาษา โรงเรียนสามภาษา และยังมีสถาบันกวดวิชาต่างๆที่เน้นการสอนภาษาอังกฤษซึ่งผุดขึ้นมาเยอะยิ่งกว่าดอกเห็ด รวมไปถึง โปรแกรมการเรียน “ภาคอินเตอร์” ที่สอนวิชาอื่นๆเป็นภาษาอังกฤษด้วยเช่นกัน เพราะเชื่อว่าหากผู้เรียนได้เรียนเป็นภาษอังกฤษมากเพียงใด ก็จะสามารถเรียนรู้ เข้าใจและเก่งภาษาอังกฤษมากเท่านั้น นอกจากนี้ยังมีการศึกษานอกระบบต่างๆที่เกี่ยวข้องกับการเรียนรู้ภาษาอังกฤษอีกไม่น้อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเรียนการสอนภาษาอังกฤษผ่านสื่อวิทยุ โทรทัศน์ และอินเตอร์เน็ต ซึ่งถือเป็นการเปิดโอกาสให้บุคคลทั่วไปหรือผู้ที่ต้องการศึกษาเพิ่มเติม รวมทั้งผู้ที่ต้องการเรียนรู้ที่บ้านได้เรียนภาษาอังกฤษอีกด้วย แต่ถึงอย่างไรก็ตามการเรียนการสอนภาษาอังกฤษของไทยก็ยังคงมีปัญหามาจนถึงทุกวันนี้

ถึงแม้จะมีการพัฒนาการเรียนการสอนภาษาอังกฤษไปมากเพียงใดก็ตาม แต่คุณภาพในเรื่องการเรียนการสอนภาษาอังกฤษนี้ก็ยังคงเป็นปัญหาที่คาราคาซัง ไม่สามารถแก้ไขได้มาจนถึงปัจจุบัน กล่าวคือ ผู้เรียนส่วนใหญ่ในทุกระดับยังไม่รู้ภาษาอังกฤษพอที่จะฟัง พูด อ่าน เขียน หรือแปล ในขั้นที่ใช้การได้จริงได้ อาจจะกล่าวได้ว่า แม้ในระดับพื้นฐาน ผู้เรียนของไทย ก็ยังไม่มีความรู้ขั้นนี้มากพอ ยังไม่สามารถเอาตัวรอดได้ จนทำให้ผู้คนมากมายกล่าวว่า ผู้เรียนในปัจจุบันอ่อนภาษามากกว่าผู้คนในยุคก่อน ทั้งที่สามารถเข้าถึงการเรียนรู้ภาษาได้ดีกว่า เพราะมีเทคโนโลยีต่างๆที่เอื้อต่อการเรียนรู้ และยังมีโอกาสได้พบเห็นและใช้ภาษาอังกฤษมากกว่าสมัยก่อน เมื่อได้มองไปยังปัญหาของการเรียนภาษาอังกฤษแล้วนั้น ผู้คนส่วนใหญ่มักวิพากษ์วิจารณ์และมั่งประเด็นไปที่ปัจจัยภายนอก ดังนี้

   

Learning Log 11th August , 2015

Learning Log

11th August , 2015

                         การเรียนภาษานั้นมีความแตกต่างจากการเรียนวิชาอื่นๆ เป็นส่วนใหญ่ตรงที่ ต้องมีความรู้ควบคู่ไปกับทักษะ นั่นคือต้องใช้ทั้งภาคปฏิบัติและภาคทฤษฎีควบคู่กันไป ไม่สามารถแยกอย่างใดอย่างหนึ่งออกจากการกันได้ เพราะหากผู้เรียนมีเพียงความรู้แต่ไม่มีทักษะก็ไม่สามารถนำความรู้เหล่านั้นไปใช้ได้ถูกต้อง เพราะในสถานการณ์จริงนั้น อาจมีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา ในทางกลับกันหากผู้เรียนมีเฉพาะทักษะแต่ไม่มีความรู้ก็ไม่สามารถใช้งานได้ถูกต้องเช่นกัน เพราะบางครั้งการที่เรานำไปใช้ได้แต่ไม่ถูกต้องนั้นจะทำให้ผู้รับสารไม่เข้าใจ ทำให้การสื่อสารไม่บรรลุผล เพราะฉะนั้นผู้เรียนจะต้องให้ความสำคัญทั้งในภาคปฏิบัติและภาคทฤษฎีเท่าๆกัน

                         เนื้อหาทางภาษาอังกฤษเป็นเนื้อหาที่มีความซับซ้อนและละเอียดอ่อนเป็นอย่างมาก ฉะนั้นผู้เรียนต้องมีความพยายามอย่างมากในการทำความเข้าใจ เพราะเราไม่สามารถมองข้ามจุดใดจุดหนึ่งไปได้เลย ซึ่งเนื้อหาทางภาษาอังกฤษที่ถือว่าเป็นพื้นฐานของผู้เรียนภาษา คือ ศัพท์และไวยากรณ์ ซึ่งเมื่อเราได้เรียนรู้เนื้อหาแล้วนั้น เราจะต้องคอยประเมินตนเองเป็นระยะๆว่าเรามีความรู้มากน้อยเพียงใด ซึ่งสามารถทำได้โดยการฝึกฝนนั่นก็คือการฝึกทักษะทางภาษานั่นเอง

                         ทักษะทางภาษาอังกฤษมีทั้งหมด 4 ทักษะ คือ การฟัง การพูด การอ่าน และการเขียน ซึ่งการที่ผู้เรียนจะเกิดทักษะเหล่านี้ได้นั้นจะต้องหมั่นฝึกฝนอยู่บ่อยๆ ดังนี้ การฝึกทักษะทางการฟัง สามารถทำได้โดยการฟังบทสนทนาภาษาอังกฤษสั้นๆทางอินเตอร์เน็ต การฟังข่าวจากวิทยุและโทรทัศน์ หรือการฟังเพลงก็ช่วยได้มาก นอกจากนี้การดูภาพยนตร์โดยการฟังเสียงพากย์ภาษาอังกฤษและอ่านคำแปลภาษาไทยก็ช่วยทำให้เราเข้าใจได้มากขึ้น การฝึกทักษะการพูด ผู้เรียนจะต้องฝึกพูดบ่อยๆ โดยอาจเริ่มจากการพูดกับเพื่อน ซึ่งจะต้องมีความกล้าที่จะพูด ก็จะทำให้เราสามารถพูดได้คล่องขึ้น การฝึกทักษะการอ่าน อาจเริ่มจากการอ่านข้อความ การอ่านหนังสือพิมพ์ และพัฒนาไปจนถึงการอ่านหนังสือ ส่วนการฝึกทักษะการเขียน ควรเริ่มจากการเขียนบันทึกประจำวัน ทุกๆวัน แล้วจึงพัฒนาไปสู่การเรียนเรียงความ ซึ่งเมื่อเราได้ฝึกทักษะทั้งหมดนี้แล้ว เราก็จะทราบถึงข้อบกพร่องของตัวเราเองและนำไปสู่การแก้ไข ปรับปรุง